Hier zijn we weer, helaas niet vanuit één of ander internetcafé in Senegal maar terug in België (toch sommigen onder ons). Ann, Jo(e)ke, Bjorn, Ben, Sarah en Tina zijn nog altijd op pad, het blijkt dat ze zelfs even de grens naar Gambia zijn overgestoken.
Maar we gaan even terug in de tijd
14/09-15/09
Na het zanderig Lompoul werden we met dezelfde "camion" naar Saint-Louis gebracht. Eens aangekomen werden we getrakteerd op een fikse regenbui waardoor we snel een traditioneel restaurantje zijn binnengevlucht. De uitbaters, duidelijk niet voorbereid op een bende van tien uitgehongerde Belgen, hebben snel bijkomende hulp moeten inroepen. Het duurde even maar we hebben toch lekker gegeten.
De volgende dag stond een boottocht naar Langue de Barbarie op het programma. Niet zomaar een boottocht maar met een Piroque met een zeil: helaas geen wind... het was bakken geblazen maar wel een prachtig uitzicht.
In de namiddag konden we genieten van een frisse plons in de oceaan. Opletten geblazen want de golven zijn een beetje :-) hoger dan in België. Ben en Bjorn hebben ook geprobeerd om, net als de Senegalese vissers, een hapje te vangen in de golven: helaas enkel een klein visje was het resultaat: blijven volhouden en binnenkort kunnen jullie ook een visje braden op het strand!
16/09-17/09
Touba, de heilige stad, herbergt de grootste Moskee van Senegal en zelfs West-Afrika. Evelien heeft er voor gezorgd dat we in Touba konden verblijven. Normaal mogen er geen toeristen in Touba slapen (er zijn ook nergens campementen of hotels te vinden) maar door mensen die we hebben leren kennen zijn we in contact gekomen met een familie die daar woont.
We werden door de familie rondgeleid in Touba en konden ook de Moskee bezoeken. We waren op voorhand gewaarschuwd dat we moesten opletten voor onze kledij: het meest aangewezen was een lange Senegalese rok en een sjaal op ons hoofd (de foto's zullen veel zeggen :-)). In ieder geval werd onze kledingsstijl erg gewardeerd door de omstaanders: dus goede punten gescoord! Die Belgen toch weer!
dinsdag 22 september 2009
vrijdag 18 september 2009
Lac Rose en Lompoul
12/09-13/09
Met de taxi's naar Lac Rose. Helaas had het teveel geregend om de roze kleur van het water te kunnen zien, maar dat neemt niet weg dat we geen welverdiend plonsje maakten.
Zonsondergang op het strand, een fikse wandeling door de duinen en een bijna westerse maaltijd voor het slapen gaan. (Eindelijk nog een airco, maar toch vlooien in de bedden vermoeden we)
13/09-14/09
Opgejaagd door een gids met een busje zijn we snel opgestaan en hebben we snel ontbeten. Met een sightseeing busje op senegalese wijze zijn we ook met iedereen nog eens het Lac Rose gaan bezoeken en het schildpaddendorpje om dan door te rijden naar het strand van Mboro-sur-mer. Zoals altijd niet voorbereid en terug gaan zwemmen met kleren aan. De grote hoeveelheden was beginnen hun tol te eisen... Wat niet wil zeggen dat het zwemmen in de oceaan niet de moeite waard was.
Met de auto zijn we dan over het strand/in de zee verder gereden (dans la mer-sur la rife) om dan zeer verzorgde en europese aperitiefhapjes en maaltijd te krijgen. Ook net gevangen vis in een kampvuurtje in de grond gebakken stond op het menu. Nu doorrijden naar de woestijn in lompoul om daar de nacht door te brengen in een typische woestijntent. Een ware sauna met heel veel zand. Ooit al eens gesnowboard in het zand?
's Morgens stonden een 6tal dromedarissen op ons te wachten. Als je goed kan tellen is dat een beetje te weinig, maar een zandzak (als tweede bult) doet wonderen. We hebben ontdekt dat Sarah niet alleen schrik heeft van het vlees maar ook van de dieren zelf.
Met de taxi's naar Lac Rose. Helaas had het teveel geregend om de roze kleur van het water te kunnen zien, maar dat neemt niet weg dat we geen welverdiend plonsje maakten.
Zonsondergang op het strand, een fikse wandeling door de duinen en een bijna westerse maaltijd voor het slapen gaan. (Eindelijk nog een airco, maar toch vlooien in de bedden vermoeden we)
13/09-14/09
Opgejaagd door een gids met een busje zijn we snel opgestaan en hebben we snel ontbeten. Met een sightseeing busje op senegalese wijze zijn we ook met iedereen nog eens het Lac Rose gaan bezoeken en het schildpaddendorpje om dan door te rijden naar het strand van Mboro-sur-mer. Zoals altijd niet voorbereid en terug gaan zwemmen met kleren aan. De grote hoeveelheden was beginnen hun tol te eisen... Wat niet wil zeggen dat het zwemmen in de oceaan niet de moeite waard was.
Met de auto zijn we dan over het strand/in de zee verder gereden (dans la mer-sur la rife) om dan zeer verzorgde en europese aperitiefhapjes en maaltijd te krijgen. Ook net gevangen vis in een kampvuurtje in de grond gebakken stond op het menu. Nu doorrijden naar de woestijn in lompoul om daar de nacht door te brengen in een typische woestijntent. Een ware sauna met heel veel zand. Ooit al eens gesnowboard in het zand?
's Morgens stonden een 6tal dromedarissen op ons te wachten. Als je goed kan tellen is dat een beetje te weinig, maar een zandzak (als tweede bult) doet wonderen. We hebben ontdekt dat Sarah niet alleen schrik heeft van het vlees maar ook van de dieren zelf.
vrijdag 11 september 2009
Vervolg Camp Sokone
We gaan beginnen met even een klein misverstand recht te zetten: Les Elephants "toujours forts": daar kwam niet teveel van in huis. Ze hebben voornamelijk veel verloren. Toch iets waar ze goed in waren. ;) Naar eigen zeggen doordat ze alle kleintjes hadden...
Woensdag 09/09
Het kamp is bijna voorbij, maar we genieten er nog een laatste keer goed van. Deze ochtend op het programma: een senegalese versie van ratten en raven (Baloo et Bagheera), dassenroof en franstalige zakdoek leggen. Na wederom een fikse regenbui en nog een spelletje dood aan (mort à, vie à) was er een tweede voetbalmatch tegen de jongens van het dorp georganiseerd. Hun poging tot revenge was weer mislukt: 3-2 voor de uit-ploeg (wij). "On a gagné, on a gagné"
Donderdag 10/09
Vandaag iets vroeger opstaan dan normaal: 7u. En weeral zijn Les Lions (ngendiendiay) aan de beurt voor het ontbijt klaar te maken. Het zal een stevige maaltijd moeten zijn want vandaag gaan we op daguistap.
Met 40 (inclusief zingende kinderen) het bootje op, op weg naar het schelpeneiland voor een wandelingetje en een frisse duik in het zeewater. Een evaluatie met de kinderen toont ons hoe dankbaar zij zijn en hoe hard zij zich geamuseerd hebben. Ze waren enorm gelukkig dat ze zo goed gegeten en gedronken hadden. En ook wij vertelden hen hoe leuk het was voor ons.
Vrijdag 11/09
Vertrek naar huis. Nog vroeger opstaan dan gisteren: 6u.
Nog een appelsienen boompje planten op het kampterrein en eentje bij de burgemeester aan het stadhuis en weer klaar voor de hele hobbelige en vermoeiende rit naar huis. Wat een afscheid met al deze wenende kinderen en hier en daar een wenende leiding.
Woensdag 09/09
Het kamp is bijna voorbij, maar we genieten er nog een laatste keer goed van. Deze ochtend op het programma: een senegalese versie van ratten en raven (Baloo et Bagheera), dassenroof en franstalige zakdoek leggen. Na wederom een fikse regenbui en nog een spelletje dood aan (mort à, vie à) was er een tweede voetbalmatch tegen de jongens van het dorp georganiseerd. Hun poging tot revenge was weer mislukt: 3-2 voor de uit-ploeg (wij). "On a gagné, on a gagné"
Donderdag 10/09
Vandaag iets vroeger opstaan dan normaal: 7u. En weeral zijn Les Lions (ngendiendiay) aan de beurt voor het ontbijt klaar te maken. Het zal een stevige maaltijd moeten zijn want vandaag gaan we op daguistap.
Met 40 (inclusief zingende kinderen) het bootje op, op weg naar het schelpeneiland voor een wandelingetje en een frisse duik in het zeewater. Een evaluatie met de kinderen toont ons hoe dankbaar zij zijn en hoe hard zij zich geamuseerd hebben. Ze waren enorm gelukkig dat ze zo goed gegeten en gedronken hadden. En ook wij vertelden hen hoe leuk het was voor ons.
Vrijdag 11/09
Vertrek naar huis. Nog vroeger opstaan dan gisteren: 6u.
Nog een appelsienen boompje planten op het kampterrein en eentje bij de burgemeester aan het stadhuis en weer klaar voor de hele hobbelige en vermoeiende rit naar huis. Wat een afscheid met al deze wenende kinderen en hier en daar een wenende leiding.
woensdag 9 september 2009
LES ELEPHANTS TOUJOURS FORTS!!!!!!
Les Elephants sont: JOEKE, ANNA, FIFI, DO, MAURICKE, ABLAYE, CHECH SOW, D'NICKSKE, SEYDIOU, MAMADOU, FALLOU.
En winnen altijd....
En winnen altijd....
Camp à Sokone
Eindelijke op het internet geraakt: door het drukke programma tot nu toe geen tijd gehad ;-)Vorige week donderdag werden we al om 7u30 verwacht aan het opvangcentrum om samen met de Senegalese monitoren de kinderen op te wachten. Na een snel ontbijt en gebed voor een veilige reis, vertrokken we met een volgeladen busje en 26 zingende kinderen, naar Sokone.
De tocht duurde meer dan 6 uur dus een stop in Koalack voor een hapje was zeker welkom. Hier werden we de eerste keer geconfronteerd met het echte Senegalese leven en eten.
Rond 16u30 zijn we dan aangekomen op onze kampplaats. Back to basics...
Vrijdag 04/09
Voor enkelen begon de dag al zeer vroeg: namelijk voor de patrouille Lion (er zijn drie patrouilles en les Elephants sont les meilleurs (alias Ann, Jo(e)ke, Sofie, Dominique en de kinderen)... om 5uur opstaan om de boterhammen te maken voor de kinderen die meedoen aan de Ramadan (gelukkig was dit de enige keer .... de Elephants waren de dag nadien aan de beurt...).
Voor enkelen begon de dag al zeer vroeg: namelijk voor de patrouille Lion (er zijn drie patrouilles en les Elephants sont les meilleurs (alias Ann, Jo(e)ke, Sofie, Dominique en de kinderen)... om 5uur opstaan om de boterhammen te maken voor de kinderen die meedoen aan de Ramadan (gelukkig was dit de enige keer .... de Elephants waren de dag nadien aan de beurt...).
Die dag stond een rondleiding in Sokone op het programma. In de namiddag hebben we verschillende kennismakingspelletjes gespeeld (namen als Mamadou, Seydiou, etc zijn nu een fluitje van een cent). De dag werd afgesloten met een heuse fakkeltocht onder luid gezang.
Zaterdag 05/09
Normaal stond zwemmen op het programma maar door een heuse stortbui en onweer (zoals er wel meer zijn) is het in het water gevallen. We zijn dan maar creatief aan de slag gegaan: tekenen, kleuren en macramé.
S'middags waren het allemaal kleine spelletjes (de ene keer Senegalese en de andere keer Belgische).
S'avonds hebben we gevoetbald op een "vrij" hobbelig terrein :-).
Normaal wordt een Senegalees kampvuur aangestoken op een zeer speciale manier... met petroleum. Aangezien het crisis is hebben we hen geleerd hoe je het ook zonder kan.
Gevolg: 26 kinderen en 4 monitoren die op je handen staan te kijken om een vuurtje te maken ... Stress.....
Maar gelukt en de "Animatie = zang en dans" (Ann haar lievelingsactiviteit) kon beginnen.
Normaal stond zwemmen op het programma maar door een heuse stortbui en onweer (zoals er wel meer zijn) is het in het water gevallen. We zijn dan maar creatief aan de slag gegaan: tekenen, kleuren en macramé.
S'middags waren het allemaal kleine spelletjes (de ene keer Senegalese en de andere keer Belgische).
S'avonds hebben we gevoetbald op een "vrij" hobbelig terrein :-).
Normaal wordt een Senegalees kampvuur aangestoken op een zeer speciale manier... met petroleum. Aangezien het crisis is hebben we hen geleerd hoe je het ook zonder kan.
Gevolg: 26 kinderen en 4 monitoren die op je handen staan te kijken om een vuurtje te maken ... Stress.....
Maar gelukt en de "Animatie = zang en dans" (Ann haar lievelingsactiviteit) kon beginnen.
Zondag 06/09
'Smorgens eens geproefd van een Senegalese mis: niet zo spectaculair als we dachten (zie Sister Act) maar toch eens de moeite waard om mee te maken. Opnieuw werden we getrakteerd op een fikse regenbui en mochten we voor de zoveelste keer onze kleren drogen.
In de namiddag hebben de kinderen de opdracht gekregen om:de mooiste van het dorp te zoeken of een persoon met dezelfde naam als iemand van de Senegalese monitoren.
Wij hebben ondertussen ons Senegalees zangrepertoire uitgebreid maar ook hen een nieuw liedje aangeleerd: van voor naar achter, van links naar rechts... (de woorden gingen wel de bewegingen waren blijkbaar moeilijker).
Nadien was het "cache - cache", verstoppertje. Wij moesten de pijlen volgen en dan de kinderen vinden.... Helaas bij aankomst waren de kinderen verdwenen want we waren "lichtjes" verkeerd gelopen...
S'avonds opnieuw kampvuur en Animation.
Maandag 07/09
"Cache =cache" maar nu omgekeerd: de kinderen moesten ons vinden: dat ging blijkbaar veel vlotter. We zaten verstopt aan het water en mangroves, waar we dan ook met de kinderen een duik hebben genomen.
S'middags hebben we een soort van waterspelletjes gedaan. Daarna een voetbalmatch tegen de plaatselijke voetbalploeg. Oli ola Olé, ON A GAGNE...... 3-0. Weeral verrast door een stortbui maar nu werden de kinderen helemaal gek en werd er gezongen en gedanst in de plassen (toen Sarah haar shampoo bovenhaalde werd ze overspoeld door een massa kinderen die haar haar wouden wassen .... zeer speciaal...).
Een weetje: de pipi van de Gekko is gevaarlijk... dus we hebben geleerd (hé Ben) om niet zomaar alle diertjes aan te raken.
S'avonds Sengalese liedjes en mopjes... Speciale humor!
Dinsdag 08/09
Na het ontbijt (steeds de keuze uit brood met boter of choco en een "zeer zoete melk") was het tijd voor Estafettes tussen de verschillende patrouilles. Zeer enthousiaste bende!
In de namiddag een soort van casino-marché.
En 's avonds durverstocht.
Sokone is bekend voor de vele varkens (aangezien de meerderheid van de bevolking moslim is worden deze zelden opgegeten). Een bende Belgen hebben daar even verandering in gebracht...
Een biggetje gekocht, geslacht, gesneden, gemarindeerd, gekookt, gebakken ... en dat heeft gesmaakt.
Op het menu staat normaal: rijst met vis of vlees, allerlei groenten en vooral veel ajuinen.
Elke dag is er een patrouille verantwoordelijk voor de bereiding samen met Fatou en Clemence (Stress: moeten we het vlees snijden en kuisen... stilltjes zijn en dan ontsnappen we er misschien aan (Les Elephants is het tot nu toe gelukt).
vrijdag 4 september 2009
vertrokken op kamp
Gisteren is de hele bende vertrokken op kamp. Na een lange busreis zijn onze vrienden goed aangekomen in Sokone. De verblijfplaats zou erg primitief zijn; wat op zich al een uitdaging is. Ook is het momenteel Ramadan waarmee men zal moeten rekening houden.
Ik vermoed dat het niet gemakkelijk zal zijn om internetverbinding te vinden. Daarom proberen we jullie alvast op de hoogte te houden van de informatie die wij via smsjes krijgen :-)
Ik vermoed dat het niet gemakkelijk zal zijn om internetverbinding te vinden. Daarom proberen we jullie alvast op de hoogte te houden van de informatie die wij via smsjes krijgen :-)
Abonneren op:
Posts (Atom)
